سلام
در اینکه اسلام دارای قوانینی برای برده داری بود هیچ شکی نیست اما بهتر اینه که به جای نگاه سطحی و عوامانه به بررسی اون بپردازیم:
اول برده داری یکی از رسومات و معاملات رایج در اون زمان بود و آورده اسلام نبود
دوم اسلام برای کنترل و سپس نابودی برده داری چه در جنگ و چه در صلح قوانینی برای برده داری وضع کرد
سوم علت اینکه اسلام در ابتدا برده داری رو پذیرفت دلیلش این بود که برده داری منحصر به یک مکان نبود و نمیشد به لحاظ اجتماعی با اون برخورد دفعه ای کرد پس برای حل این معضل سیاست تدریجی رو انتخاب کرد ، البته موضوعات دیگری هم از این دست در بین بود مانند شراب که اسلام در سه مرحله و طی چندین سال شراب رو از جامعه اسلامی حذف کرد اول شراب رو تقبیح کرد دوم نماز انسانهای مست رو قبول نکرد(نماز پایه اساسی مسلمانی عنوان شده بود و بی نمازان جزو مسلمین نبودند یعنی به صورت ضمنی شراب خوار رو از دایره مسلمونها بیرون دونست و در نهایت خوردن شراب رو به طور کلی حرام اعلام کرد و برای اون تعزیر در نظر گرفت)

اللهم عجل لولیک الفرج


چهارم فصلی که در فقه به عنوان احکام برده داری موجود هست نامش کتاب العتق هست به معنای فصل آزادی یا آزاد سازی ، به نظر شما گذاردن نام اینچنینی بر روی فصلی که برای برده داریه چه معنی میده؟
ششم در موضوعیت این احکام چه در جنگ و چه در صلح یک روح حاکمه و اون از بین بردن برده داری است
هفتم نکته ای که قابل ذکره اینه که پیامبر گرامی اسلام  و امامان ما دائما ( این دائما رو عمدا بکار بردم ) مشغول خرید برده (و یا قبول اون به صورت هدیه) و آزاد سازی ایشان و تشویق پیروان خودشون به این کار بودند  و بارها و بارها به برابری همه انسانها و کنار گذاشتن برده داری به صورت ضمنی در ابتدای راه ائمه و به صورت علنی در ادامه راه اذعان کردند.
تقریبا میشه گفت خیلی از مریدان رسول نبی علیه الصلوات و السلام از بردگانی همچون سلمان فارسی و بلال حبشی تشکیل شده بود اینها همه یک معنا داره و اون سیاست ورزی اسلام در برچیدن یکی از پایه های مهم اقتصادی اما غلط  آن زمان بوده.

همین

یا حق